Jólaævintýri Prins Tobba litla

          Það leit ekki vel út með jólin hans Tobba litla á Þorláksmessu morgun þegar Jón fór með hann í göngutúr rétt fyrir utan bæinn. Það fór ekki betur en svo að eftir smá sprell með eiganda sínum þá sér Tobbi “Jólaköttinn” á ferðinni og að sjálfsögðu hendist hann á eftir kisunni sem hleypur beint upp í tré og Tobbi rétt hálfa leiðina á eftir. Ekkert gekk hjá Jóni að koma Tobba heim enda afhuga af “jólakettinum”. Eftir smá eltingaleik þeirra á milli fer að heyrast eitthvað minna í Tobba og skyndilega áttar Jón sig á að hann sé týndur. Þetta var um 11 að morgni Þorláksmessu og var heill her sendur út að leyta að honum. Það var leytað á stóru svæði fram til hálf 11 og auglýst á útvarpstöðvum landsins og Jón og Nonni notuðu tækifærið í viðtali sem þeir voru í um kvöldið og auglýstu eftir honum í Kastljósinu.                                                   Tobbi er í eigu Nonna sem er 4 ára og hann saknaði skiljanlega Tobba síns sárt og hann sagði við Pabba sinn að ef hann bæði kannski bara Kertasníkir um að setja Tobba í skóinn sinn eftir að hafa farið með bænirnar þá myndi hann kannski gera það, vegna þess að hann væri búinn að vera svo góður í marga daga.                                                                                              Að morgni aðfangadags var haldið áfram að leyta að Tobba og í stuttu máli þá fannst hann skammt frá þeim stað þar sem hann týndist og hann var bara hinn hressasti og fínn hiti á honum þrátt fyrir útinótt í -10 stiga frosti. En hann var samt ánægður með að hitta Jón og Nonni var ennþá ánægðari þegar hann frétti að pabbi sinn hefði hitt kertasníki og hann hafi verið með Tobba í pokanum sínum :)En þó Tobbi hafi farið í “Jólaköttinn” á Þorláksmessu þá efast ég um að hann fari í jólaköttinn á Aðfangadag og grunar mig að í einum pakkanum leynist GPS tæki svo hægt sé að finna hann aftur með AUÐVELDU móti.                                                                              Með þessari Jólasögu óskum við öllum gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári og þökkum samstarfið á árinu og hugsum nú vel um dýrin okkar yfir hátíðirnar. 

24.desember 2009 | Fréttir |

Kátir hvolpaeigendur

Allir hvolparnir hafa fengið nýja eigendur  og er orðið frekar tómlegt á bænum okkar eftir að þeir fóru. Karma stóð sig vel og uppeldið gekk fínt þeir virtust vera pattaralegir þegar þeir fóru og lofa góðu.

3.desember 2009 | Fréttir, Hvolpar |

“Hvarerfuglinn Tobbi Gnarr” í góðum gír!

Styrkir egóið svakalega

Tæknilega er hann hvolpur ennþá,« segir Jón Gnarr um nýjasta fjölskyldumeðliminn, border terrier-hundinn Tobba, sem kom inn á heimilið fyrir sjö mánu…

Tæknilega er hann hvolpur ennþá,« segir Jón Gnarr um nýjasta fjölskyldumeðliminn, border terrier-hundinn Tobba, sem kom inn á heimilið fyrir sjö mánuðum. »Þetta eru einstaklega góðir hundar, ofboðslega tryggir og skemmtilegir en fremur sjaldgæf tegund hér á landi. Líklega hefur hún orðið frægust fyrir hlutverk sitt í kvikmyndinni »There is Something About Mary« þar sem border terrier-hundur endaði í gifsi.«

 Hann bætir því við að Tobbi sé náskyldur nafna sínum úr Tinnabókunum, sem er skoskur terrier, en border terrier-hundurinn var ræktaður með því að blanda saman skoskum og enskum terrier og dregur tegundarheiti sitt þar af. »Raunar eru þetta einstaklega gáfuð dýr af hundum að vera, því hundar eru í grunninn heimskir. Tobbi er t.d. mjög fljótur og viljugur að læra. Ég er að kenna honum að hoppa upp á veggi og fleiri kúnstir og hann gerir það allt.«

 Þeir Jón og Tobbi fara daglega út að ganga saman og þjálfa þannig hvor annan. »Hann er ákaflega húsbóndahollur og má helst ekki sjá af mér,« heldur Jón áfram og játar því að Tobbi sé sennilega sinn mesti aðdáandi. »Hann gersamlega dýrkar mig. Ef ég fer á klósettið liggur hann fyrir utan klósettdyrnar og ef ég kem akandi heim þekkir hann hljóðið í bílnum og hoppar af gleði og eftirvæntingu. Þetta styrkir egóið alveg svakalega.« Það stendur ekki á svari þegar blaðamaður áræðir að spyrja hvort viðmælandinn þurfi á því að halda? »Maður getur alltaf á sig blómum bætt,« segir hann, stutt og laggott. Fjögurra ára gamall sonur Jóns kann einnig vel að meta nýja félagsskapinn. »Það er gott fyrir börn að alast upp með dýrum því þau búa yfir ákveðnu æðruleysi sem fólk á oft erfitt með að finna. Tobbi er t.d. aldrei kvíðinn eða hlakkar til. Hann er einfaldlega alltaf í núinu og það held ég að sé hollt fyrir alla.«

 Mikil dramadrottning

 Jón segir fjórfættan vin sinn luma á óvæntum hæfileikum sem komu fyrst í ljós í einum göngutúra þeirra félaga. »Hann var eitthvað að væflast í löppunum á mér og ég steig óvart á fótinn á honum. Hann emjaði og veinaði og haltraði svo ég hélt hreinlega að hann væri að drepast og fór með hann til dýralæknis. Ég þurfti að halda á honum út í bíl af því að hann gat ekki gengið sjálfur. Læknirinn sá hins vegar ekkert að honum. Svo las ég í bók sem ég á um þessa tegund að þeir eru víst miklar dramadrottningar - gera sér gjarnan upp slappleika og meiðsli.« Aðspurður segir hann því vel mögulegt að Tobbi sé ofjarl sinn á leiksviðinu. »A.m.k. í dramanu - ég er meira í gríninu.«

 Síðar endurtók leikurinn sig þegar sonur Jóns steig á fótinn á Tobba. »Það voru önnur eins viðbrögð; hann féll í gólfið og lá þar og veinaði. Ég sagði hins vegar við strákinn að láta eins og hann sæi þetta ekki því það er ekki gott að veita hundinum athygli út á þetta. Enda nennti Tobbi þessu bara í nokkrar mínútur. Svo stökk hann á fætur og fór að leika sér eins og ekkert hefði í skorist.« ben@mbl.is

>> Hundur Jóns Gnarr er hugsanlega meiri leikari en eigandinn, en frekar á dramasviðinu en í gríninu. Tobbi er eins og nafni hans úr Tinnabókunum af terrier-kyni og er bara býsna klár, svona af hundi að vera.

 www.mbl.is

7.nóvember 2009 | Fréttir |